บ่อบาดาลที่ใช้ประโยชน์เพื่อการเกษตร อุตสาหกรรม และอุปโภคบริโภค

น้ำบาดาล หมายถึง น้ำใต้ดินที่เกิดอยู่ในชั้นดิน กรวด ทราย หรือหิน ซึ่งตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เรื่อง กําหนดเขตน้ำบาดาลและความลึกของน้ำบาดาล พ.ศ. 2554 ได้กำหนดให้น้ำใต้ดินที่อยู่ลึกจากผิวดินลงไปเกินกว่า 15 เมตร เป็นน้ำบาดาล น้ำบาดาลเป็นน้ำที่เกิดจากน้ำผิวดินที่ซึมลงผ่านชั้นดินหรือชั้นหินที่ไม่ซึมน้ำ และเกิดการสะสมอยู่ระหว่างช่องว่างของเนื้อดิน ซึ่งปริมาณน้ำบาดาลนี้สามารถเพิ่มและลดได้ตามฤดูกาล หากเป็นฤดูฝนจะมีปริมาณเพิ่มขึ้น และช่วงแล้งปริมาณน้ำก็จะลดลง หากเรานำมาใช้ในปริมาณที่เหมาะสม และแหล่งขุดน้ำบาดาลมาใช้เป็นสถานที่ที่ไม่ขัดต่อหลักการขุดน้ำบาดาล ซึ่งน้ำบาดาลในแต่ละสถานที่ล้วนมีคุณภาพน้ำที่แตกต่างกันออกไป ตามการชะล้างของธาตุอาหารในชั้นดินและชั้นหินในบริเวณนั้น ๆ เพราะฉะนั้นก่อนการนำน้ำบาดาลมาใช้ควรตรวจสอบคุณภาพน้ำตามการนำมาใช้ประโยชน์ เช่น นำมาอุปโภคบริโภค การเกษตร การประมง