การใช้ปุ๋ย การป้องกันกำจัดศัตรูพืช และการจ้างทำงานเกษตรในที่ถือครอง

ปุ๋ยเคมี หมายถึง ปุ๋ยที่ได้จากสารอินทรีย์หรืออนินทรีย์สังเคราะห์ ปุ๋ยเคมีจะต้องมีสารที่เป็นธาตุอาหารของพืชอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่าง เช่น ไนโตรเจน โพแทสเซียม ฟอสฟอรัส เป็นต้น อาจเป็นปุ๋ยเชิงเดี่ยว เช่น สูตร 0–0–60 หรือปุ๋ยเคมีผสม เช่น สูตร 10–10–10 เป็นต้น ไม่รวม 1) ปูนขาว ดินมาล ดินปูนปลาสเตอร์ หรือยิบซั่ม ซึ่งเป็นวัตถุที่ใช้ปรับปรุงดิน 2) ฮอร์โมน หรือสารเคมีบางชนิด หรือยาเร่งผล ซึ่งเป็นสารที่ใช้กระตุ้นให้พืชเจริญเติบโตมากขึ้น เช่น ใส่ยาเร่งผลที่ยอดสับปะรดทำให้สับปะรดออกดอกพร้อมกัน และเร่งให้ออกดอกมาก เป็นต้น 3) ไรโซเบียม ซึ่งเป็นจุลินทรีย์ชนิดหนึ่ง ใช้คลุกกับเมล็ดพันธุ์ถั่วเหลืองก่อนปลูกเพื่อช่วยให้เกิด ที่รากต้นถั่วมากขึ้น 4) ฮิวมีก้า เป็นสารสกัดจากอินทรีวัตถุชนิดหนึ่ง ทำให้พืชดูดซับปุ๋ยเคมีที่ใส่ลงไปดีขึ้น

ปุ๋ยอินทรีย์ หมายถึง ปุ๋ยที่ได้จากการย่อยสลายของวัสดุอินทรีย์ทั้งพืชและสัตว์ และสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ได้แก่ 1) ปุ๋ยคอก คือ ปุ๋ยอินทรีย์ที่ได้จากสิ่งขับถ่ายของสัตว์ 2) ปุ๋ยพืชสด คือ ปุ๋ยอินทรีย์ที่ได้จากการไถกลบพืชสดๆ ที่โตได้ขนาดที่เหมาะสมลงไปในดินธาตุอาหารในพืชสดจะถูกย่อยสลายและปลดปล่อยให้พืชหลังจากผ่านการย่อยสลายในดิน ระยะที่เหมาะสมในการไถกลบพืชเป็นปุ๋ยพืชสด คือ ระยะออกดอกเต็มที่ ส่วนใหญ่แล้วนิยมใช้พืชตระกูลถั่ว 3) ปุ๋ยหมัก คือ ปุ๋ยอินทรีย์ที่ได้จากการนำวัสดุอินทรีย์ชนิดต่างๆ มาผ่านกระบวนการหมักจนย่อยสลายสมบูรณ์ จนธาตุอาหารเปลี่ยนไปอยู่ในรูปที่พืชสามารถดูดไปใช้ประโยชน์ได้ 4) ปุ๋ยอินทรีย์อื่นๆ คือ ปุ๋ยนอกเหนือจากปุ๋ยคอก ปุ๋ยหมัก และปุ๋ยพืชสด ได้แก่ ผลพลอยได้จากโรงงานอุตสาหกรรมเกษตรบางชนิด ทั้งที่ไม่ย่อยสลายสมบูรณ์พร้อมที่จะให้ธาตุอาหารแก่พืช เช่น ฟางข้าว กากตะกอนอ้อย ทะลายปาล์ม เป็นต้น

ปุ๋ยชีวภาพ หมายถึง ปุ๋ยที่ประกอบด้วยจุลินทรีย์ที่มีชีวิต ที่สามารถสร้างธาตุอาหาร หรือช่วยให้ธาตุอาหารเป็นประโยชน์กับพืช

การป้องกันและกำจัดศัตรูพืช หมายถึง วิธีการที่ใช้ควบคุมหรือกำจัดศัตรูพืช แยกออกเป็น 1) สารเคมี หมายถึง สารเคมีที่ใช้ควบคุมหรือกำจัดศัตรูพืช เช่น ยาฆ่าแมลง ยาฆ่าหญ้า เป็นต้น 2) สารธรรมชาติหมายถึง สารที่สกัดหรือนำมาจากพืชที่มีคุณสมบัติในการควบคุมศัตรูพืช เช่น สะเดา หนอนตายหยาก หางไหล ตะไคร้หอม ฯลฯ เพื่อนำไปควบคุมแมลงศัตรูพืช 3) ศัตรูธรรมชาติหมายถึง สิ่งมีชีวิตที่กินและทำลายศัตรูพืช แบ่งเป็น (1) ตัวห้ำ เช่น แมลงตัวห้ำต่างๆ ด้วงเต่าตัวห้ำ ไรตัวห้ำ แมงมุม พวกตัวห้ำมักจะมีขนาดใหญ่กว่าเหยื่อ (2) ตัวเบียน หมายถึง สัตว์ขนาดเล็กที่เกาะอาศัยกินอยู่บนตัวหรือในตัวศัตรูพืช ทำให้ศัตรูพืชอ่อนแอและตาย เช่น นำแตนเบียนไปทำลาย หนอนกออ้อย (3) เชื้อจุลินทรีย์ หมายถึง จุลินทรีย์ชนิดที่เป็นประโยชน์ เกาะอาศัยศัตรูพืชเพื่อการเจริญเติบโตทำให้ศัตรูเป็นโรคตาย เช่น เชื้อราไตรโคเดอร์ม่า ที่ควบคุมโรครากเน่า โคนเน่า 4) วิธีอื่นๆ เช่น การห่อผลไม้ การใช้ไฟฟ้าล่อ การไถพรวน เป็นต้น